• دلم تنهـــــا بـــود ... تــو از اینجــا شــروع شـــــدی ...

  • دلم تنهـــــا بـــود ... تــو از اینجــا شــروع شـــــدی ...

کاربر عزیز،
با ارسال متن یا تصویر به ما از طریق تلگرام یا سایت ان را با نام خودتان میگذاریم

دلتنگی ...

وقتــــــایی هست

که جواب همه نگرانی ها و دلتنگی هایت

میشــود یك جمله،

كه كوبیده میشود بر صورتت...

"بهم گیر نـــــــده، حوصله ندارم ".......!

دل

نمیدانم کدام را راضی کنم 

"دلی" که میخواهد
 عاشق باشد
یا "عقلی" که میخواهد
 عاقل باشد

من، لای کتاب زندگی
 مانده ام؛
لای فصلی بدخط و تلخ
 بنام "تحمل"

کاش آدمی میتوانست
 "دلش" را به 
صندوق امانات بسپارد،

و با اولین قطار
 به تعطیلات برود.

...

یک بوسه زلبهای تودرخواب گرفتم

انگارلب ازچشمه ی مهتاب گرفتم

هرگزنتوانی تو ز من دوربمانی

چون عکس تودرسینه ی خودقاب گرفتم... 

Love

همینجور که ساده نگاه کنی

یا اخمالو

حتی در خواب

گوشه های لبهات

می خندد

نگاهت می کنم نگاهت می کنم

و مست به خواب می روم.

...

פֿـבایـــا ؟

(פֿـستــہ اَم) اَز פֿـستـگـے هــــا ...

בلـَم (گـرفتـــہ) اَز בلـَــم ...

صــَبــ-ـ-ـ-ـر (نـَفـَســــــَم) را بـُریـבه ...

(اَمـاטּ) بـــבه ...

בرב هـایم هـَم (בرב) مےڪننـב ...

دلتنگی ...

دلتــــنـگتـــــــ کهـــ مــیشومـــ

ســر میـــگذارمـــ بهـــ خیـــابانــــــــــــــ بـــیـــ قراریـــ !!

آنــقدر نامــــتـــ را فریــــــــاد مـیــــ زنمــــ

تا همــهـــ یــــ شــــــــــهر بـــیدار شونـــد

بلکهـــ بــا مــــنـــــ همــــــ صـــــــدا شـــوند

و صـــدایـــم را بهـــ گوشــــتـــــــ برساننــــد

آنقـــدر بیـــ قـــــراریـــ میـــ کنمـــ ..

تــا بلـکهـــ دلِـــ فاصـــــلهــ هــا بهــ حالـــمــ بســـوزد

و تـ ـــُـــو را بهــ مـــنـــ دهــــد ...!!

دلتنگی ...

حوصله خواندن ندارم !

حوصله نوشتن هم ندارم !

این همه دلتنگی دیگر نه با خواندن کم می شود نه با نوشتن . . .

دلم تو را می خواهد !

خواهد آمد

بالاخره خواهد آمد

آن شب هایی که تا صبح

 در کنار تو بیدار بمانم ،

سرت را روی سینه ام بگذارم

 و به تو بگویم که در کنارت

چه قدر خوشبخت هستم

فقط فقط خدا کند که بیاید ...

نشد

نشد با شاخه هام بغل کنم ترو 
نشد نشد نشد برو برو برو
اراده داشتم 
بدون کاشتن 
که عادتت بدم به ریشه داشتن
که عادتت بدم یه گوشه بند شی
به مبتلا شدن علاقمند شی
نشد که ازدلم جدا کنم ترو
نشد نشد گلم
برو برو برو 
نشد که بی دهن صدا کنم ترو
تمام حرف من برو برو برو

قدیما هر گلی شناسنامه داشت
تموم میشد و بازم ادامه داشت
تو شیشه گلاب تو شعر شاعرا
تو گل فروشیا تو جیب عابرا
همون کسا که از تو باغچه چیدنت
توی خیالشون ادامه میدنت
نشد که از دلم جدا کنم تو رو
نشد نشد گلم برو برو برو
نشد که بی دهن صدا کنم تو رو
تمام حرف من برو برو برو

تو داری از خودت فرار میکنی
داری با ریشه هات چیکار میکنی
برو برو ولی به رسم یادگار
شناسنامتو تو خونه جا بزار
برو برو ولی به رسم یادگار
شناسنامتو تو خونه جا بزار
برو
به رسم یادگار شناسنامتو تو خونه جا بزار

تو ...

تو مـــــی آیــــی

یقیــــن دارم که مــــی آیــــی

زمانــــی که مــــرا در بَستَــــرِ ســــردی میــــان خاکــــ بگــــذارند

تو مــــی آیــــی

یقیــــن دارم ...


تو نیستی

  تو نیستی كه ببینی                    

                      چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاری ست...                                      

                                         چگونه عكس تو در برق شیشه ها پیداست...

                                                            چگونه جای تو در جان زندگی سبز است...

      تو نیستی كه ببینی چگونه پیچیده ست                                        

                                             طنین شعر نگاه تو در ترانه من...   

      تو نیستی كه ببینی چگونه می گردد                                      

                                             نسیم روح تو در باغ بی جوانه من...        


 چه نیمه شب ها كز پاره های ابر سپید

                                         به روی لوح سپهر

                                                             تو را چنان كه دلم خواسته ست ساخته ام...     

 چه نیمه شب ها وقتی كه ابر بازیگر                                          

                                       هزار چهره به هر لحظه می كند تصویر

                              به چشم هم زدنی...

                                                    میان آن همه صورت تو را شناخته ام... 


به خواب می ماند                 

                   تنها به خواب می ماند                                           

                                          چراغ                                                 

                                                آینه

                                                    دیوار

                                                          بی تو غمگینند...     

  تو نیستی كه ببینی                        

                     چگونه با دیوار به مهربانی یك دوست از تو می گویم...  

 تو نیستی كه ببینی                        

                     چگونه از دیوار جواب می شنوم...    

 تو نیستی كه ببینی                       

                     چگونه دور از تو                                           

                                         به روی هر چه در این خانه ست              

               غبار سربی اندوه بال گسترده ست...  

 تو نیستی كه ببینی                        

                     دل رمیده من                                        

                                     به جز تو              

                                                 یاد همه چیز را رها كرده ست...

غروب های غریب                  

                    در این رواق نیاز                                     

                                      پرنده ساكت و غمگین

                                                              ستاره بیمارست...

دو چشم خسته من                 

                   در این امید عبث                                   

                                     دو شمع سوخته جان

                                                          همیشه بیدارست...             

                   تو نیستی كه ببینی...                                  

درد ...

درد می كند...

                نمی دانم كجا

تمام وجودم درد می كند...

اما من دم نمی زنم...

تو یادم دادی این صبوری را...

این مقاومت را در برابر درد دلتنگی

                       دردی كه هر روز...

تو به من گفتی قوی باش...

تو گفتی همه چیز درست می شود...

                                       و تو رفتی...

ودرد...

این روزهای سخت،

این هفته های بغض،

این ماه های اشك،

 و این سال های دلتنگی...


من اما...

من تاب می آورم...

        به یاد حرف های زیبای تو...

               به یاد روز های با تو بودن...

                                               به یاد عشق...

نگران من نباش

                 من تاب می آورم...

                                      چون تو خواستی...

دلت

ﺩﻟـﺖ ﮐـﻪ ﻣـے ﮔـﯿـﺮﺩ …

ﺩﺭ ﻟـﺤـﻈـﻪ ﻫـﺎﯾـے ﮐـﻪ ﺛـﺎﻧـﯿـﻪ ﻫـﺎ …

ﻣـﯿـﺦ ﻣـے ﮐـﻮﺑـﻨـﺪ ﺩﺭ ﺳـﺮﺕ !

ﺍﺷـﮏ ﻫـﺎﯾـے ﻫـﺴـﺘـﻨـﺪ …

ﮐـﻪ ﺩﺭ ﻋـﯿـﻦ ﺳـﺎﺩﮔـے …

ﯾـﮏ ﺩﻓـﻌـﻪ …

ﻧـﺼـﻒ ﺷـﺒـے ﻋـﺠـﯿـﺐ ﺁﺩﻡ ﺭﺍ ﺁﺭﺍﻡ ﻣـے ﮐـﻨـﻨـﺪ !

ﻭ ﭼـﻪ ﺩﺭﺩﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻗـﺘـے …

ﻋـﺎﺩﺕ ﻣـے ﮐـﻨـے ﺑـﻪ ﻃـﻌـﻢ ﺷـﻮﺭِ ﺍﯾـﻦ ﺁﺭﺍﻣـﺶ...